Aleksander Paszyński
Biografia
Aleksander Paszyński urodził się 18 stycznia 1928 w Kutnie i zmarł 27 czerwca 2001 w Warszawie. Był polskim publicystą, politykiem, senatorem I kadencji oraz ministrem gospodarki przestrzennej i budownictwa w rządzie Tadeusza Mazowieckiego (1989–1991).
Syn lekarza Stanisława (1899–1968) i Natalii (1900–1987). Miał brata Mariana (1931–2006).
Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Gen. Jana Henryka Dąbrowskiego w Kutnie, a następnie Wydział Dyplomatyczno-Konsularny Akademii Nauk Politycznych w Warszawie.
Działał w OM TUR, ZNMS, ZAMP i Bratniej Pomocy; w drugiej połowie lat 40. był przewodniczącym warszawskiego komitetu Federacji Polskich Organizacji Studenckich.
W 1951 został zatrudniony w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, potem pracował w Głównym Urzędzie Statystycznym. Od 1959 zajmował się dziennikarstwem. Zaczynał w tygodniku Fundamenty, od 1961 był związany z tygodnikiem Polityka, najpierw jako publicysta, od 1978 kierownik działu ekonomicznego, a w latach 1980–1981 zastępca redaktora naczelnego. Był też redaktorem naczelnym miesięcznika Domy Spółdzielcze (1962–1967) oraz członkiem kolegium redakcyjnego czasopisma Przegląd Techniczny – Innowacje. Był trzykrotnie obejmowany zakazem publikowania z przyczyn politycznych (m.in. w 1967). W okresach tych pracował w Instytucie Ekonomiki i Organizacji Budownictwa. Od 1978 współpracował z prasą drugiego obiegu, uczestniczył w pracach Konwersatorium Doświadczenie i Przyszłość. Od 1980 należał do NSZZ Solidarność. W październiku 1980 wszedł w skład ZG Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Po wprowadzeniu stanu wojennego publikował w pismach niezależnych. W 1982 założył spółdzielnię Murator, firmę doradczą dla budujących indywidualnie, która wydawała poradnik Murator. Od 1988 był prezesem Towarzystwa Gospodarczego w Warszawie i członkiem Akcji Gospodarczej. Z ramienia Solidarności brał udział w obradach Okrągłego Stołu jako członek zespołu ds. gospodarki i polityki społecznej oraz współprzewodniczący zespołu ds. gospodarki mieszkaniowej.
W latach 1989–1991 sprawował mandat senatora I kadencji z województwa bydgoskiego. Został wybrany z listy Komitetu Obywatelskiego Solidarność, później przeszedł do klubu parlamentarnego Unii Demokratycznej. Od 1989 do 1991 pełnił funkcję ministra gospodarki przestrzennej i budownictwa w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. W wyborach parlamentarnych w 1991 bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski z listy UD.
Współzałożyciel Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej (1989). Współzałożyciel (1992) i przewodniczący zarządu spółki Agora. Sprawował także funkcję prezesa Polsko-Rosyjskiej Izby Handlowej.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 259/3/9).
Życie prywatne: był żonaty, miał troje dzieci, w tym Włodzimierza.
Publikował także liczne prace, w tym Ludzie, miasta i mieszkania (1967); Budownictwo – od rzemiosła do przemysłu (1968); Ludzie i mieszkania (1971); Od lepianki do mrówkowca (1979); Drogi i bezdroża monopolisty (1981).