Izaak Kersz
Biografia
Urodził się w wielodzietnej rodzinie żydowskiej w Kutnie; skończył jesziwę, a w 1937 roku polskie gimnazjum w Kutnie; utrzymywał się z korepetycji; w młodości sympatyzował z Komunistycznym Związkiem Młodzieży Polskiej.
W 1939 roku został aresztowany za udział w pochodzie pierwszomajowym i wojna zastała go w więzieniu w Łęczycy; po uwolnieniu wrócił do Kutna, a następnie przedostał się do Warszawy i brał udział w obronie miasta; potem przedostał się do Brześcia nad Bugiem; od 1942 roku walczył w oddziałach partyzanckich na Kresach Wschodnich, a potem w 1. Armii Wojska Polskiego.
Po zakończeniu wojny pozostawał w Brześciu nad Bugiem, gdzie pracował jako nauczyciel historii; ukończył studia historyczne w Instytucie Pedagogicznym w Mohylowie.
Do Polski powrócił w 1956 roku i zamieszkał w Łodzi, gdzie podjął pracę jako nauczyciel historii w Liceum Żydowskim im. Icchaka Pereca i w innych szkołach; był jednym z założycieli Towarzystwa Polsko-Izraelskiego; był sekretarzem Oddziału Łódzkiego.
W latach 70. zainteresował się nowym cmentarzem żydowskim w Łodzi; na początku lat 80. był inicjatorem Społecznego Komitetu Opieki nad Cmentarzem Żydowskim w Łodzi; zgromadził obszerne materiały dotyczące historii cmentarza, odczytywał napisy na macewach i prowadził zajęcia dla studentów Uniwersytetu Łódzkiego; do końca życia działał na rzecz ocalenia cmentarza i został na nim pochowany.
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi w 1974.