Jan Aleksander Janiak

Działacz społeczny i samorządowy, poseł
24.11.1893 08.08.1938 Kutno

Biografia

Jan Aleksander Janiak urodził się w Kutnie w rodzinie o tradycjach patriotycznych. Po śmierci ojca kontynuował edukację na szkole powszechnej i podjął pracę biurową w Kutnie.

Podczas I wojny światowej należał do Polskiej Organizacji Wojskowej, a w 1920 roku brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako żołnierz 37 Łęczyckiego Pułku Piechoty. Po demobilizacji pracował w administracji kutnowskiego Szpitala im. św. Walentego, a następnie zaangażował się w ruchy robotnicze i działalność polityczną. W 1922 roku kandydował do Sejmu I kadencji, został pierwszym zastępcą posła i zasiadał w Radzie Miejskiej w II kadencji. Był kierownikiem Powiatowej Kasy Chorych i współorganizował jej utworzenie; zainicjował powstanie Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego w Kutnie.

Po wyborach 4 marca 1928 roku został wybrany na posła Sejmu II kadencji. Był również kandydatem do Sejmu III kadencji, jednak aresztowano go; później objął mandat po zmarłym posłem PPS. Pracował w komisjach opieki społecznej i inwalidzkiej oraz zdrowia publicznego. Po zakończeniu kadencji pracował w Zarządzie Głównym Związku Cukrowników Polskich w Warszawie i zajmował się tzw. Czerwonym Harcerstwem w Kutnie. Pisał artykuły do prasy lokalnej – Gazety Kutnowskiej oraz Robotnika.

Zmarł 8 sierpnia 1938 roku. Pogrzeb zgromadził ponad 4 tysiące osób; pochowano go na Cmentarzu Parafialnym w Kutnie. W 1918 roku ożenił się z Gabrielą Szakowską i miał syna oraz dwie córki.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Poseł na Sejm II i III kadencji RP (reprezentował PPS).
Inicjator utworzenia Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego w Kutnie.
Kierownik Powiatowej Kasy Chorych; działacz Rady Miejskiej w Kutnie.
Autor artykułów i korespondencji w prasie lokalnej i ogólnopolskiej Robotnik.

Ciekawostki

Pogrzeb Jana Janiaka zgromadził ponad 4 tysiące osób.
Żonaty z Gabrielą Szakowską, miał syna i dwie córki.
Walczył w 37 Łęczyckim Pułku Piechoty podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku.

Udostępnij