Józef Burhardt
Biografia
Józef Burhardt urodził się 1 kwietnia 1863 roku w Kutnie w rodzinie Stanisława i Aleksandry z Chodeckich. Był absolwentem Korpusu Kadetów w Petersburgu oraz szkół junkrów piechoty i Mikołajewskiej Szkoły Inżynieryjnej.
W 1904 objął stanowisko naczelnym inspektorem Syberyjskiego Okręgu Wojskowego. Podczas I wojny światowej pełnił funkcję inspektora inżynierii. W 1909, będąc podpułkownikiem, służył jako wykładowca w Irkuckiej Junkierskiej Szkole Piechoty. Od 10 czerwca 1919 roku był w Wojskach Polskich na Syberii.
Po powrocie do Polski do 10 marca 1921 roku był szefem saperów w Dowództwie Okręgu Generalnego Warszawa. Od 19 sierpnia 1921 roku kierował Departamentem VI Technicznym Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Od 1 marca 1922 roku był w rezerwie oficerów sztabowych DOK I Warszawa. Z dniem 1 listopada 1922 roku przeszedł na stan spoczynku w stopniu pułkownika, z prawem noszenia munduru. 26 października 1923 roku Prezydent RP zatwierdził go w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku.
Zamieszkał w folwarku Opalenie, gdzie zmarł. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera 12A-1-25).
Był żonaty z Heleną z Gozdeckich, z którą miał córkę Helenę.
Autor książki Fortyfikacja stała, wydanej w 1923 roku przez Wojskowy Instytut Geograficzny.