Józef Trepto
Biografia
Józef Trepto urodził się 17 marca 1894 w Kutnie. Walczył w Legionach Polskich podczas I wojny światowej. Po odzyskaniu niepodległości służył w Wojsku Polskim od 1918 roku. W 1919 w stopniu podporucznika brał udział w wojnie polsko‑czeskiej, a w 1920 w wojnie polsko‑bolszewickiej jako dowódca szwadronu. W 1922 został zweryfikowany na stopień majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku. Służył w Dowództwie I Brygady Kawalerii, a w latach 1924–1928 pełnił funkcje w 2 Dywizji Kawalerii i w Wyższej Szkole Wojennej.
W 1930 roku uzyskał dyplom oficera dyplomowanego i objął stanowisko szefa sztabu w Dowództwie 2 Dywizji Kawalerii. W 1932 został zastępcą dowódcy 1 pułku szwoleżerów, a w 1935 objął stanowisko szefa sztabu w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr I. Od 30 marca 1938 do 4 października 1939 dowodził 2 Pułkiem Szwoleżerów.
Był działaczem obozu narodowego i honorowym członkiem Kurkowego Bractwa Strzeleckiego w Starogardzie Gdańskim. Po agresji III Rzeszy na Polskę prowadził walki w rejonie Tczewa i kierował oddziałami w OW „Starogard”. W kolejnych dniach wojny dowodził Warszawskim pułkiem ułanów, tworząc improwizowane oddziały kawaleryjskie; organizował oddział od 7 września 1939 roku. Po agresji ZSRR na Polskę został wzięty do niewoli sowieckiej i przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany potajemnie w bezimiennej mogile w Piatihatkach.