Sławomir Nowak
Biografia
Sławomir Nowak urodził się 25 maja 1941 roku w Kutnie. Był polskim zawodnikiem lekkiej atletyki, a później trenerem tej dyscypliny. W barwach Gwardii Warszawa zdobył mistrzostwo Polski w skoku o tyczce w 1969 roku (4,80 m) oraz brązowy medal w dziesięcioboju w 1966 roku (6583 pkt). Wystąpił w meczu międzypaństwowym z Bułgarią w 1969 roku, wygrywając konkurs skoku o tyczce. Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu, trener klasy mistrzowskiej. Pracował jako trener w Gwardii Warszawa.
W latach 60. XX wieku m.in. z płotkarką Teresą Gierczak, która była jego pierwszą żoną. Doprowadził ją do wyrównania rekordu Polski na 100 m ppł wynikiem 13,3 s (29.08.1969) i brązowego medalu mistrzostw Europy 1969. Był to jego pierwszy sukces trenerski.
W latach 70. trenował Zofię Bielczyk, Grażynę Rabsztyn, Grażynę Niestój, a także wieloboistkę Małgorzatę Guzowską, która została jego drugą żoną. Doprowadził ją do rekordu Polski w siedmioboju (6616 pkt – 31.08.1985). Następnie prowadził Marię Kamrowską, która została jego trzecią żoną. Wszystkie kolejne żony startowały na igrzyskach olimpijskich.
W latach 1991–1998 pracował w Danii, gdzie doprowadził do największych sukcesów, w tym rekordu świata i mistrzostwa świata w biegu na 800 m - Wilson Kipketer. Pozostał jego trenerem także po powrocie do Polski.
W pierwszej dekadzie XXI wieku był trenerem biegaczki Grażyny Prokop oraz pomagał Vénuste Niyongabo. Następnie został trenerem kobiecej kadry wieloboistek, ale w 2005 musiał ustąpić po pojawieniu się zarzutów związanych z niewłaściwym zachowaniem wobec zawodniczek.
Pracownik dydaktyczny Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku. W 2009 doprowadził Kamilę Chudzik do brązowego medalu mistrzostw Świata w siedmioboju. Zmarł w wieku 80 lat, chorując na Parkinsona.