Tadeusz Gustaw Regulskih.Rawicz
Biografia
Urodził się 7 listopada 1896 w Kutnie jako najmłodszy syn Juliusza Regulskiego, zawiadowcy stacji kolejowej, i Bronisławy z Chodakowskich. Brat generała Bronisława Regulskiego i ekonomisty Janusza Regulskiego, był prawnukiem płk Józefa Regulskiego, bohatera wojen napoleońskich.
Nauki pobierał w Kutnie i Warszawie. Nie wiadomo o jego służbie wojskowej w armii carskiej; w chwili wybuchu I wojny światowej był poborowy.
W 1920, w czasie wojny bolszewickiej, wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego, do 4. pułku ułanów z Włocławka; brał udział w walkach Dywizji Litewsko-Białoruskiej gen. Żeligowskiego i odniósł ciężkie rany.
W 1922 wraz z bratem Januszem założył warszawską spółkę Elektryczne Koleje Dojazdowe. Najpierw był prokurentem, potem dyrektorem handlowym; około 1938 został zastępcą dyrektora naczelnego Philips w Polsce, a w 1939 pełnomocnikiem rządu polskiego w tych zakładach.
Po inwazji niemieckiej w 1939 Regulski wraz z rodziną przedostał się przez Lwów na Węgry, a potem do Francji. Od 1940 pełnił funkcję delegata PCK na południu Francji w departamencie Var. Organizował schroniska dla Polaków oraz ich ewakuację do Anglii. We Francji pozostał do końca wojny. Po wyzwoleniu Paryża w sierpniu 1944 zorganizował w ramach PCK biuro poszukiwań rodzin polskich przebywających w Europie Zachodniej.
W 1947 powrócił z rodziną do Polski. Najpierw pracował w EKD, lecz wkrótce usunięto go wraz z bratem Januszem. Janusz trafił do więzienia; Tadeusz, by przeżyć, zajął się hodowlą królików i róż w Grodzisku Mazowieckim.
Był żonaty z Marią z Gnoińskich h. Ciołeki; mieli syna i córkę.
Zmarł po ciężkiej chorobie w szpitalu w Tworkach i pochowany został na Powązkach (kwatera B-4-11,12).