Tomasz Smolicz
Biografia
Tomasz Smolicz urodził się w Kutnie w 1933 roku i od młodości interesował się lotnictwem. W wieku 14 lat rozpoczął latanie na szybowcach. Praktyczne szkolenie na szybowcu SG-38 odbył w sierpniu 1947 nad jeziorem Nider (później Jeziorem Kwiecko) w Nowym Młynie koło Żydowa, około 30 km na południe od Sławna, w województwie szczecińskim.
W kolejnym roku latał na szybowcach w szkole szybowcowej w Polichnie koło Chęcin na SG-38 i Grunau Baby II, jako junak hufca lotniczego paramilitarnej Służby Polsce. Pod koniec lata 1956, nalot nisku w Strzebielinie, przeszkolił się na szybowcu Czapla w grupie instruktora Andrzeja Pazio.
Zdał maturę w Warszawie w 1949, po czym rozpoczął studia inżynierskie na Wydziale Lotniczym Wyższej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda. W roku akademickim 1952/53 uzyskał dyplom inżyniera na Politechnice Warszawskiej. Pracował w Instytucie Lotnictwa WSK Okęcie, a potem związany był z Inspektoratem Kontroli Cywilnych Statek Powietrznych Warszawa (KCSP).
Po połowie 1956 roku latał sportowo w Aeroklubie Warszawskim. Szkoląc się na samolocie Ił-14 rozpoczął pracę dla PLL „Lot”. Szkolenie lotnicze opisana w polskiej prasie fachowej. Tygodnik Skrzydlata Polska zamieścił artykuł z fotografiami. Nauka trwała od grudnia 1963 do czerwca 1964 roku. W PLL „Lot” Tomasz Smolicz szkolił się i pracował do 1993, zostając pilotem-instruktorem. W PLL LOT był również kierownikiem Oddziału Metodyki Latania.
Pilotował samoloty Po-2/CSS-13, LWD Junak, Zlin, Ił-14, Ił-18, Ił-62/62M i Boeing 767. Po raz pierwszy poleciał jako kapitan komercyjnego statku powietrznego na trasie Warszawa–Poznań–Warszawa w dniu 3 czerwca 1966 roku. Posiadał ponad dwadzieścia tysięcy godzin nalotu.
17 maja 1972, będąc drugim pilotem w załodze kapitana Damiana Żuchowskiego na IL-62 „Mikołaj Kopernik”, otwierał regularne transatlantyckie połączenie Warszawa–Chicago. W 1973, 16 kwietnia, w tej samej załodze, otworzył rozkładowe połączenie LOT-u między Warszawą a Nowym Jorkiem. 13 marca 1980 roku w rejsie z Warszawy do Nowego Jorku pilotował IL-62 SP-LAA, wykonując ostatnie udane lądowanie tego statku powietrznego. 23 czerwca 1983 kapitan Smolicz przewoził IL-62M SP-LBE z Krakowa do Rzymu po zakończeniu papieskiej wizyty Jana Pawła II.
W 1985 na Politechnice Warszawskiej uzyskał stopień doktora nauk technicznych – doktora inżyniera – po pracy Wpływ procesów decyzyjnych pilota na sterowanie samolotem komunikacyjnym podczas końcowej fazy zbliżania do lądowania. W 1988 był współtwórcą TTM – systemu z wymiennymi kasetami do rejestracji parametrów lotu dla samolotów Boeing 767, w ramach wdrażania Obiektywnej Kontroli Lotu.
Jako pierwszy z pilotów PLL LOT wypowiedział do pasażerów słowa: „Tu mówi wasz kapitan”. Kapitan Smolicz pilotował IL-62M w rejsie 11 marca 1990 na trasie Warszawa–Nowy Jork, lot nr 015, podejmując decyzję o wyłączeniu jednego z silników z powodu nadmiernej amplitudy drgań i powrocie do Polski lotem technicznym bez pasażerów. Lot powrotny do Europy odbył się bez pasażerów i z użyciem trzech silników.
Wykładał na Politechnice Rzeszowskiej i w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie, a także prowadził szkolenia w innych instytucjach. Uczestniczył w konferencjach ICAO, IATA, Safety Foundation w dziedzinie Czynnika Ludzkiego (Human Factor). Był specjalistą do spraw CRM (Crew Resource Management).
W mediach komentował wydarzenia lotnicze, m.in. w Polskim Radiu, Przeglądzie Lotniczym, Viva!, Interia, Polityka i innych. Wystąpił w dwóch odcinkach telewizyjnego serialu Czarne (2000) omawiając katastrofy lotnicze. Pasjonował się historią lotnictwa i pisał artykuły historyczne.
Życie prywatne: jeździł na nartach i był instruktorem narciarstwa. Pływał w sekcji pływackiej Sparta Warszawa przez 10 lat. Porozumiewał się płynnie w języku angielskim. Tworzył poezję. Córka Monika Smolicz jest byłą modelką i właścicielką agencji Rebel Models w Warszawie. Zmarł w 2022 roku; jego grób znajduje się na Powązkach Wojskowych; uroczystości pożegnalne odbyły się 30 listopada 2022.