Wacław Gwidon Grudniewicz

Wacław Gwidon Grudniewicz urodził się 12 września 1898 roku w Kutnie w rodzinie Zygmunta i Leokadii z d. Wiśniewskiej.

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, za którą odznaczono go Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (nr 5648, 27 września 1922); wymieniono go również w 13 pułku artylerii polowej oraz 27 pułku artylerii lekkiej.

W karierze awansował na porucznika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie na kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W latach 1923–1924 był oficerem 13 pap w Równem. W 1928 służył w Departamencie Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. Następnie podjęto powołanie na dwuletni X Kurs Normalny do Wyższej Szkoły Wojennej, a 1 września 1931, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu oficera dyplomowanego, przeniesiono go do 4 Dywizji Piechoty w Toruniu na stanowisko oficera sztabu.

4 lutego 1934 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1934 roku i 15. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W czerwcu tego roku został przydzielony do Sztabu Głównego w Warszawie. Służąc w Wydziale Mobilizacyjnym Oddziału I wykonywał prace obliczeniowe dotyczące potrzeb broni i amunicji, które wymagał Komitet do Spraw Sprzętu i Uzbrojenia.

Na początku 1939 r. w stopniu podpułkownika był dowódcą 28 dywizjonu artylerii ciężkiej. W czasie kampanii wrześniowej był oficerem do zleceń naczelnego kwatermistrza – III zastępcy szefa Sztabu Naczelnego Wodza. 9 września razem z podpułkownikami Okulickim i Łukomskim oraz majorem Hoffmannem pozostał w Warszawie, jako ekspozytura Kwatery Głównej Naczelnego Wodza. Do jego obowiązków należały sprawy zaopatrzenia i ewakuacji. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu IV B Königstein, a od 5 czerwca 1940 w Oflagu VII A Murnau, w którym pełnił konspiracyjną funkcję zastępcy szefa sztabu Polskiego Ośrodka Wojskowego.

Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Sopocie, sektor B3.

Życie prywatne: Podpułkownik Grudniewicz był żonaty, miał dzieci: córkę Gizellę i syna Jerzego. Jego młodszym bratem był Stefan Wincenty (ur. 5 kwietnia 1905 w Kutnie) – kapitan 26 pal, który po kampanii wrześniowej również trafił do Oflagu VII A Murnau.