Władysław Mielczarski
Biografia
Władysław Mielczarski urodził się w Kutnie 27 czerwca 1949. Studiował na Wydziale Elekt rycznym Politechniki Łódzkiej, gdzie w 1973 uzyskał tytuł magistra inżyniera w specjalności automatyka. Po dwóch latach pracy w przemyśle podjął studia doktoranckie, a w 1978 obronił pracę doktorską z zakresu nauk technicznych. W 1987 uzyskał stopień doktora habilitowanego, a w 2002 tytuł profesora. Od 1978 związany jest z Instytutem Elektroenergetyki Politechniki Łódzkiej, gdzie zajmuje stanowisko profesora zwyczajnego.
W latach 1991–1992 pracował jako wykładowca na Curtin University of Technology w Perth; w latach 1992–2000 był profesorem na Monash University w Melbourne. W Melbourne brał udział w reformie przemysłu elektroenergetycznego jako doradca rządu stanu Wiktoria oraz Energy Industry Ombudsman (obecnie Energy & Water Ombudsman NSW). W latach 1996–1997 wykładał na Uniwersytecie Technologicznym Nanyang w Singapurze, a od 1997 współpracował z Ontario Hydro Toronto jako ekspert ds. energetycznych przy wdrażaniu rynków energii elektrycznej. Od 2004 jest członkiem europejskiego think-tanku European Energy Institute.
W latach 1999–2000, jako doradca wicepremiera ds. gospodarczych Leszka Balcerowicza, przygotował projekt polskiego rynku energii elektrycznej. Jako doradca ministra gospodarki Piotra Woźniaka w latach 2005–2007 współpracował przy opracowaniu programu dla elektroenergetyki, który stał się podstawą konsolidacji sektora i utworzenia firm energetycznych: Polska Grupa Energetyczna, Tauron Polska Energia, Energa. We wrześniu 2007 został delegowany przez polski rząd do Komisji Europejskiej, gdzie w latach 2007–2011 pełnił funkcję European Energy Coordinator w DG Energy, odpowiedzialnym za rozwój międzynarodowych połączeń transgranicznych systemów elektroenergetycznych w regionie. Z jego inicjatywy powstało połączenie energetyczne Polska–Litwa – LitPol Link. W latach 2008–2016 był przewodniczącym rady nadzorczej LitPol Link sp. z o.o.; połączenie zostało oddane do eksploatacji w grudniu 2015.
W wyborach prezydenckich w 2025 został członkiem komitetu poparcia Artura Bartoszewicza.