Zbigniew Osiński
Biografia
Zbigniew Osiński (ur. 1 stycznia 1926 w Kutnie, zm. 26 czerwca 2001 w Warszawie) był polskim uczonym specjalizującym się w mechanice, budowie maszyn i teorii drgań.
W czasie II wojny światowej walczył w Armii Krajowej (1942–1944).
Po zakończeniu wojny rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej; od 1947 był asystentem. W 1950 uzyskał magister inżyniera i podjął pracę w przemyśle lotniczym jako konstruktor, najpierw w Lotniczych Warsztatach Doświadczalnych w Łodzi, a następnie w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego Warszawa-Okęcie, równocześnie prowadząc pracę naukową na PW.
W 1956 zrezygnował z pracy konstruktora i został adiunktem w Zakładzie Badania Drgań Polskiej Akademii Nauk; w 1959 obronił doktorat na Wydziale Komunikacji PW. W 1962 habilitował się z nieliniowego tłumienia drgań w dynamice maszyn, rok później został docentem w Katedrze Maszynoznawstwa i Elementów Maszyn PW, a w 1965 kierownikiem tej katedry.
W 1969 został profesorem nadzwyczajnym, objął wówczas funkcję dyrektora Instytutu Konstrukcji Maszyn na Wydziale Maszyn Roboczych i Pojazdów PW. Od 1969 do 1971 był prodziekanem Wydziału Maszyn Roboczych i Pojazdów PW. W 1970 zorganizował, a następnie przez wiele lat był dyrektorem Instytutu Podstaw Budowy Maszyn PW, a od 1973 przez pięć lat był prorektorem PW.
Od 1973 przez cztery lata był wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej; w 1976 został profesorem zwyczajnym. W 1996 otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Górniczo-Hutniczej, a w 1998 Politechniki Łódzkiej.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 187, rząd 5, grób 27).
Dorobek naukowy obejmuje ponad 230 artykułów, podręczników i monografii; najważniejsze to Teoria drgań (1978), Tłumienie drgań mechanicznych (1979), Mechanika ogólna (1996), Tłumienie drgań (1997), Damping of vibration (1998) i Ogólne równanie mechaniki (2000).